Wzgórza Tynieckie

Na szczycie Kowadrzy

https://photos.app.goo.gl/A9gYydqQ7unuPD5F8

https://connect.garmin.com/app/activity/24302418925

Tak więc dziś drugi i ostatni dzień dwudniowej wrześniowej fali upałów. Na tę piękną pogodę zaplanowałem sobie trip na MTB po okolicznych niewysokich górkach między Tyńcem a Skawiną. Właściwie to po wzgórzach. Wzgórza Tynieckie dokładnie. Zwróciły one moją uwagę gdy w sierpniu zaliczałem Grodzisko. Na mapie Compassu jest tu ich łącznie 10 sztuk do zaliczenia, i wiedzie po nich pętla zielonego szlaku. A na deser – kąpiel w Bagrach :)

Wystartować się udało koło południa dopiero. Przez Kurdwanów, Zakrzówek oraz WTRką docieram pod klasztor w Tyńcu. Tu nawiasem mówiąc mam zaliczony, a nie dopisany do tabelki po prawej szczyt – Wzgórze Klasztorne (233). Trzeba uzupełnić. Pod klasztor jednak dziś nie zajeżdżam, ale odnajduję zielony szlak. Wciągam trochę metrów przewyższenia asfaltem, a potem wjeżdża się leśną ścieżką na Wielkanoc (260) – ładna nazwa :) Tu pewne zaskoczenie, trzeba sprowadzić rower po stromej ścieżce po wapiennych skałach. Jak wyczytałem jest to dawny kamieniołom. Potem stromy, mozolny wypych również częściowo po skałkach na Kowadrzę (261). Na szczycie ławeczki i fajne widoki. Stroma ścieżka w dół, i od teraz do końca pętli czeka mnie już głównie płynna jazda ubitymi leśnymi duktami. Czasem jakaś piaskownica wysypana sosnowymi szyszkami, ale większość to bukowo-sosnowe mocno zacienione lasy. Po drodze pewna ciekawostka – piękna kapliczka wkomponowana w skały! Następny w kolejce szczyt to Ostra Góra (284). Jej szczyt stanowi chyba skalna formacja, wychodnia skalna. Miałem pomysł żeby wdrapać się na szczyt (bez roweru). Ale to był zły pomysł. Bo wdrapać się to jedno, ale zejść bezpiecznie w dół to już strach. Ześlizguję się na tyłku po kamieniach i mchu i porzucam ten kiepski pomysł :) Nie jestem wspinaczem tylko rowerzystą. Potem jeszcze robię mały skok w bok na Kozobicę (282), już bez skał i wspinaczek ;) Guminek (294) i Stępnica (266) - uznaję je za zaliczone, bo wg. mapy szczyty wypadają mniej więcej na szlaku. Zjeżdżam na asfalt do Tyńca. Dochodzi 17ta, czas lecieć na Bagry żeby zdążyć przed wieczorem. W Bagrach już pewnie ostatnia kąpiel w tym roku (chociaż kto wie?). Potem jeszcze wieczorem po mieście, m.in. na zapiekanę na Kazimierzu.

Fajny trip po podkrakowskich górkach wyszedł. Zaliczyłem dziś 6 nowych szczytów, lista poniżej. Trzeba tu jeszcze wrócić, bo zostały mi co najmniej 4 pominięte: Biedzina, Bukówka, Wielogóra i jeszcze wypatrzyłem Winnicę zaraz obok klasztoru w Tyńcu.

Zaliczone szczyty:
Wzgórza Tynieckie:
Guminek (294)
Ostra Góra (284)
Kozobica (282)
Stępnica (266)
Kowadrza (261)
Wielkanoc (260)

Turbacz 3

Widok z Godermana

https://photos.app.goo.gl/WXj54QsmtmWooZLZ9

https://connect.garmin.com/app/activity/24294694919

Tak więc nadchodzi wielkimi krokami pewnie już ostatnia w tym roku (buuu…) 2-dniowa fala upałów, i zamierzam wykorzystać pierwszy jej dzień na trip na Turrrbacz :) Trzeci w tym roku :) Nie ma ochoty na oranie asfaltu w dwie strony, zatem podjadę sobie PKP do New Targu. Przed trasą robię jeszcze serwis prawie wszystkiego w Peaku, tj. napęd, widelec, obie piasty. Zwłaszcza tylna wymagała zaglądnięcia, by spory luz. Zapodałem nowe łożyska – dalej jest luz, tylko że mniejszy :D Nie ma to jak stare dobre kulki i konusy od Shimano jednak.

Zrywam się z łóżka o 5 rano. Albo i nie rano, bo za oknem noc. Ciągnę szybko na dworzec, wsiadam w pociąg, ciągle ciemno. Odjazd planowo 5.58, na starcie już obsuwa 15 minut. A w New Targu pół godziny, jestem o 8.30, ale to i tak bardzo wcześnie, czasu a czasu. Poszukując nowych opcji podjazdu na szczyt wynalazłem żółty szlak. Ale nie ten kultowy żółty, z New Targu, a żółty z Łopusznej. Nie PTTK, tylko jakaś ścieżka dydaktyczna czy cuś. Tak więc ciągnę asfaltową (piękną!) trasa Velo Dunajec do Łopuszna, i próbuję odnaleźć wspomniany szlak. Oznaczeń brak. Przez cały ten żółty szlak znajdę dosłownie jeden, przewrócony słupek z oznaczeniem. Nie wiem czy to nie jest czasem robota miejscowych zachłannych góroli, którzy celowo niszczą oznaczenia. Bo moje pole, mój las, moje wszystko, itp., wiadomo ocb. Ale to tylko hipoteza. W każdym razie mam na telefonie stosowną mapę, która poprowadzi mnie jak po sznurku. Pogoda – żyleta. Niecałe 30 stopni, zero szans na deszcz czy burzę. Początek szlaku to średnio stroma asfaltowa ścianka – z kapitalnym widokiem na ścianę Tatr! A potem zaczyna się całkiem przystępna pod rower leśna droga. Zero błota, nachylenia do podjechania. Tzn. byłyby do podjechania, gdyby nie małe problemy ze sprzętem. Nie wchodzi mi „jedynka”… Tzn. wchodzić wchodzi, ale łańcuch skacze po zębatce jak szalony. Powód raczej oczywisty – skrajnie zużyty napęd. A dokładnie rozciągnięty łańcuch nie przyjmuje już tej jednej, prawie nie zużytej, największej koronki. Próby regulacji kąta opasania/dolnego zakresu na nic się zdają, jak skakało, tak skacze dalej. A jeszcze w lipcu gdy byłem poprzednio na Turbaczu było ołkej... Zatem zamiast na 30-46 jadę na 30-40, i serce mi zaraz wybuchnie albo dostanę wylewu ;) Walczę ile się da, ale podprowadzania było więcej niż być powinno. Plan podjazdu zakłada też zdobycie 3 nowych szczytów na tym żółtym szlaku: Legutków (704), Goderman (coś jakby po DE, 721) oraz Gralowej (873). Aby zdobyć Legutków muszę odbić ze szlaku i błądzić po polach i chaszczach. Gdy jestem w odległości ze 40m od wielkiej sosny która rośnie na szczycie (paluch ją pokazuje), uznaję go za zaliczony. Jak chodzi zaś o Godermana - docieram tu centralnie na szczyt szczytu, znajduję się on na środku pola uprawnego, łatwo dotrzeć, kawałeczek od szlaku. Widoki na Tatry – M – E – G – A (fotka tytułowa). Gralową, cóż, objeżdżam w niewielkiej odległości szlakiem i uznaję za zaliczoną. Nic za wszelką cenę, nie będę przedzierał się przez strome zbocza i zwalone drzewa, raz tak wdepłem w gniazdo os :) W międzyczasie żółty szlak nie-PTTK dobija do niebieskiego szlaku PTTK, i nim dociągnę na dobrze mi już znaną Bukowinę Waksmundzką. Po drodze jedna sroga stromizna, skalna rynna w kształcie litery V, i tachanie roweru pod górę. Na Bukowinie jak to na Bukowinie, mnóstwo buków :) Pełno poskręcanych, powyginanych wiatrem drzew, na pniach których jakby wypisany jest cały ten trud trwania w wysokich górach. Stąd na szczyt Turbacza już w zasadzie rzut beretem. Do niebieskiego dołącza kolejno czarny, zielony i żółty szlak i taka ich „wiązka” idzie już pod samo schronisko. Szlak znów bardzo przyjemny i podjeżdżalny, nawet na „dwójce”. Za zakrętem w lewo wyłania się potężna bryła schroniska. Jedno z największych w polskich górach, 110 miejsc noclegowych! Turystów dziś ilość średnia, no ale wrzesień i środek tygodnia. Reprezentacje dwóch teamów: E-MTB i MTB dziś są wyrównane :) Z reguły jest miażdżąca przewaga elektryków. W schronisku tradycyjnie piwko + naleśniki. A potem hyc na szczyt Turbacza, pod obelisk, kawałeczek czerwonym szlakiem. Pomimo braku jedynki dziś podjechałem wszystko :) Nawet ten jeden próg z korzeni, na którym zwykle wymiękam. Fotka pod obeliskiem, i nazad, pod schronisko, zjechałem ofc 100%. Młoda godzina, raptem 13ta, miałem niby jakieś plany na eksperymentalne zjazdy innymi szlakami. Ostatecznie jednak stanęło znów na czerwonym do Rabki. On jest taki fajny, że nie mogłem mu się oprzeć. Dwie wysypane kamieniami rynny jak zwykle wolę sprowadzić, jednak pozostałe 95% szlaku to bardzo płynna i przyjemna jazda. Na szlaku totalna susza, jedyna woda to słynne „wieczne kałuże”, ale też mniejsze niż zwykle. Zainteresowały mnie pewne niebieskie kwiaty, to dość nietypowe, kwiaty kwitnące we wrześniu. Na Starych Wierchach tradycyjnie międzylądowanie, i międzytankowanie - drugie piwko :) Odcinek przez Maciejową do Rabki to już w zasadzie formalność. Sru w dół, i tyle :) Circa 2h zajął mi zjazd Turbacz-Rabka, wliczając pit-stop na Starych Wierchach. W Rabce tradycyjnie wciągam cheeseburgera w moim ulubionym bistro na dworcu (podrożał z 17 na 18zł!). No a reszta to już mozolne trochę oranie 60km asfaltu do Krakowa. Do Mszany w dół, do Kasiny pod górę. W Żabce w Kasinie wspomagam się zapiekanką i energolem. Wszędzie piętrzące się na kilka metrów stosy betonowych podkładów kolejowych. Budowa linii kolejowej BARDZO odmieni tą okolicę. Na przeł. Wielkie Drogi zapada już powoli zmrok. Ostatnie fotki panoramy Beskidu Wyspowego. I SRU w dół, do Dobczyc :) Vmax coś koło 60km/h, terenowe opony z klockami buczą przy tej prędkości prawie jak jakiś motór :) W Dobczycach wspomagam się pysznym kebsem tam gdzie zawsze. No i trzeba jeszcze wymęczyć te kilka podjazdów w poprzek Pogórza Wielickiego. Inwersje temperatur spore, raz ciepło, raz zimno. Na koniec znów ekstra zjazd, też coś koło 60ki, do centrum Wieliczki. Piwko, a nawet dwa w parku na osiedlu. W domu o 00.50.

I tak minęła ta kolejna, trzecia już wycieczka na Turbacz w tym sezonie. Być może ostatnia w tym roku, a może nie :) Kocham Turbacz :)

Zaliczone szczyty:

Gorce:
Turbacz (1310)
Rozdziele (1198)
Obidowiec (1106)
Bukowina Waksmundzka (1102)
Groniki (1027)
Jaworzyna Ponicka (995)
Mnisko (959) – dopisać do tabelki po prawej, bo brakuje!!!
Bardo (948)
Wierchowa (940)
Przeł. Pośrednie (918)
Gralowa (873)
Przysłop (pod Maciejową) 836 – dopisać do tabelki po prawej, bo brakuje!!!
Przeł. Pod Godermanem (820)
Maciejowa (815)
Goderman (721)
Legutków (704)

Beskid Wyspowy:
Przeł. Wielkie Drogi 562
Przeł. Wierzbanowska 502

5.10 - 00.50

Szczyt wrzesień (zbiorówka) cz. II/II

Szczyt wrzesień (zbiorówka) cz. I/II

Stan na 11.09: 479,8km, będzie więcej.

1.09 68,1km Dniówka na Uber, ładna pogoda, dziś dużo po New Hucie.
2.09 89,3km Dziś cały dzień po Wieliczce i okoliach. Wieczorem skok na Kurdwanów na Shell tylko po to, żeby zawieźć miłej Pani do Wieliczki ćwiarteczkę, żeby mogła zatopić smutki w gorzałce. Napiwek 18zł :) U/S
3.09 58,8km Najpierw widokowa wycieczka do Swoszowic z kebsem (pomoramki Krk), potem po Krk.
4.09 61,9km Miałem jeździć po Krk, ale znów zagnało mnie do Wieliczki, i głównie po niej jeździłem. W Krk nie przekroczyłem linii Wisły. Znów U/S
5.09 62,1km Najpierw Wieliczka i okolice, ale szło słabo, wieczorem Krk, szło mniej słabo.
6.09 76,5km Wow cóż za dniówka, 274zł +dwie krówki to dobry zarobek w lecie przy takim kilometrażu :) A wyszło mi tak, bo odpaliłem dawno nieodpalane apki: Glovo/Wolt/Bolt. Zwłaszcza ten Wolt fajnie zapodawał :) Wieczory coraz chłodniejsze. Powerbank się rozładował, i musiałem się podładowywać na przystankach autobusowych.
10.09 63,1km krótsza dniówka na U/S/W, od 17 do północy.

O kolarzu, który jeździł koleją ;)

Losowa fotka z Bratysławy

https://connect.garmin.com/app/activity/24167249118
https://connect.garmin.com/app/activity/24167257222
Do tego dochodzi dojazd/powrót z dworca w Krk, trochę po Brzecławiu itp.

https://photos.app.goo.gl/5H8ewBZtQvU88T6i8

Koniec sierpnia, być może ostatnie w tym roku upały i ciepłe noce, trzeba pocisnąć gdzieś dalej. Na etapie planowania trasy pewnym utrudnieniem jest zapowiadany front atmosferyczny. Ma on przejść w sobotę z zachodu na wschód, i przynieść opady, burze i wiatr (start planuję na pt.). Rozważam różne opcje: Praga, Budapeszt, Bratysława, Wiedeń? Czechy odpadają w pierwszej kolejności, tam załamanie pogody ma być największe. Później na celowniku jest Budapeszt. Kupiłem nawet bilet do Piwnicznej, ale zwróciłem. Ostatecznie stanęło na Bratysławie, a jak będzie dobrze szło, można zmienić cel na Wiedeń. Im dalej na południe tym front ma być słabszy, tak że jestem dobrej myśli. Bilet kupiony do Czechowic-Dziedzic – stąd wystartuję.

Pobudka 5.00. Za oknami noc :D No coraz krótsze są te dni :( O 5.15 siedzę już na rowerze i lecę na dworzec. Odjazd 6.15. Podróż mija szybko i przyjemnie. Jakąś raptem godzinkę później jestem w Czechowicach. Obieram kurs na Czeską granicę, dokładniej to na dawne przejście graniczne w Lesznej Górnej. Okolice z początku płaskie, dookoła królują stawy rybne i piękne, dębowe (!) lasy. Na wsiach mnóstwo zmyślnych instalacji dożynkowych, kilku z nich zrobiłem fotki. Docieram do Skoczowa. Kawałek wojewódzką szosą, i znów skręcam w boczne drogi, ku czeskiej granicy. W oddali majaczą wysokie szczyty Beskidu Śląskiego i innych pasm górskich. Coraz bardziej zadupiastą i pagórkowatą drogą docieram do dawnego przejścia granicznego. Czechy. Ahoj przygodo! Czeska kraina wita mnie potężnym zjazdem w dolinę, do Trzyńca. W oddali widzę już hutę, kominy i cały ten przemysł tonący w zielonej dolinie. Przejeżdżam przez miasto i trzycyfrowymi drogami kieruję się ku słowackiej granicy. Bo Czechy to tylko mały epizod tej trasy. Większość przygody to jednak Słowacja. Przynajmniej tak mi się w tej chwili wydaje. Pod koniec opowieści wszystko się wyjaśni ;) Pogoda petarda, 30 stopni i pełna lampa. Póki co nic nie zapowiada załamania pogody. Regularnie zerkam na pogodowe radary. Burze i deszcze są dopiero hen daleko na Niemcami. Z czeskich miasteczek mijam jeszcze Jabłunków i Mosty koło Jabłunkowa. Około godziny 13tej melduję się na słowackiej granicy. Dawne wielkie przejście graniczne, pełno opuszczonych budynków i innych zabudowań. Cóż za zmiana krajobrazu ;) Asfalt zmienia z gładkiego na morze dziur i łat. Latarnie krzywe i pordzewiałe. W małym zagajniku pełno chusteczek higienicznych. Te kilka drzewek pełni bowiem funkcję toalety ;) No Słowacja tak już ma, przestrzeń publiczna, drogi, chodniki to trochę trzeci świat. W rowach pełno śmieci. Cestą nr 11 dociaram do Cadcy. W Tesco robię duże i chyba niedrogie zakupy. Jak chodzi o picie i suchy prowiant, powinno mi go wystarczyć do rana :) (wystarczy aż do Bratysławy ;) ). Kieruję się dalej ku Żylinie. Ale nie główną szosą nr 11. Jadę idącą równolegle do niej, po drugiej stronie rzeki, boczniejszą drogą. Tu też jednak duży ruch, i wszechobecne roboty drogowe, ciężarówki, tumany kurzu i zwężenia. Kawałek fajną trasą rowerową, mijam Kysuckie Nowe Miasto. Boczną drogą zaliczam nieplanowany podjazd. I wreszcie zjazd do Żyliny. Na celowniku mam już od pewnego czasu McDonald. Wciągam tam jakiś zestaw, poprawiam drugą Colą, i to by na tyle było ze zwiedzania Żyliny. Nie ma czasu, nie ma siły ani chęci. Wbijam na krajową drogę nr 61. Jeszcze tylko niebezpieczny odcinek, gdzie drogą dzieli się na starą 61kę i na autostradę nr D1. I już jestem na starej, przyjemnej drodze nr 61, która jak po sznurku zaprowadzi mnie do Bratysławy. Circa 200km. Tak mówią tablice kilometrowe przy szosie. Dochodzi 19ta, a więc powoli zapada zmrok. W ostatnich jasnościach wieczoru, docieram do Powazskiej Bystrzycy. W centrum jakiś koncert, festyn itp. kupa ludzi i hałasu. Kolejnym checkpointem, większym miastem, będzie dopiero Trenczyn. Za jakieś 50km. Póki co mijam kolejne senne miasteczka i miejscowości. Belusa, Ilava, Dubnica… Znam te okolice doskonale, jechałem tą drogą na Bratysławę wiele razy. Dziś jest jednak pewna odmienność, stosunek: czas/kilometraż. Jestem bowiem w tych miejscach dużo wcześniej niż zwykle. Co za tym idzie zachód Słońca, noc, wschód łapią mnie w zupełnie innych miejscach w trasie. W takim dajmy na to Trenczynie jestem o pierwszej w nocy. Podczas gdy zwykle bywam tu dużo później, o świcie lub wręcz rano/przed południem. W Trenczynie znów jakaś impreza, śpiewy i gwar na ulicach. Symbol Trenczyna to rzecz jasna zamek na charakterystycznej skale. Jest on ładnie iluminowany, zanim jednak zdążyłem zrobić fotę, iluminacja zgasła. W zamian za to zdjęcie skały, na której stoi zamek, z jakąś płaskorzeźbą. To by było na tyle ze zwiedzania Trenczyna, trzeba lecieć na Bratysławę. Jakieś 150km. W środku nocy pogoda niesamowita. 20 stopni i ciągle rośnie! 22, 24, 25… Najwięcej zaobserwowałem 25,5’C o godz. 2 w nocy!!! Do tego ciepłe podmuchy wiatru. Niesamowite rzeczy dzieją się też za górami po prawej. Za górami czyli na zachodzie, nad Czechami. Błyska się tam potężnie. Patrzę na radar burzowy i wszystko jasne. Równolegle do mnie, z pł-zach na płn-wsch idzie front burzowy. Właściwie to całe Czechy to jedna wielka burza i deszcz. Jak to dobrze że nie zdecydowałem się na Pragę… Ja tymczasem podziwiam sobie ten niesamowity spektakl z bezpiecznej odległości. Tam mi się przynajmniej wydaje. W ogóle nie słychać bowiem grzmotów, więc jestem (chyba) bezpieczny. Jednak po pewnym czasie zaczyna się błyskać i grzmieć centralnie przede mną. Wg map jakaś (mała) komórka burzowa uformowała się również na SK, centralnie na mojej drodze. Zapinam blat i pędzę ile wlezie, żeby się gdzieś schronić. W ostatniej chwili dopadam wiadukt kolejowy. Chowam się pod spodem. Okazało się jednak że burza nie była zbyt silna, popadało z 10 minut, kilka razy błysko/zagrzmiało i to by było na tyle. Można jechać dalej. Dalej chyba mocniej walnęło deszczem, bo koleiny na drodze całe toną w wodzie. Przy okazji ochłodziło się do przyjemnych 20 stopni. Gdy noc ma się ku końcowi, nadchodzą jeszcze inne zawirowania pogodowe. Wzmaga się potężny wicher, i znowu zaczyna trochę padać. Wykorzystuję to na małą drzemkę na przystanku. Wiatr napiera na stalową wiatę, aż trzeszczy! Padać szybko przestaje, ale potężna wichura duje dalej, akurat w sprzyjającym kierunku. Będzie jeszcze przez chwilę mnie wspomagać ;) Po płaskim 50km/h chwilami leciałem :) Śladem po przejściu frontu atmosferycznego, a raczej muśnięciu Słowacji przez ten front, są wszechobecne chmurzyska. Te brzydsze, bardziej groźne zostawiam za plecami, a tam gdzie jadę chmury wyglądają na niegroźne, i niedeszczowe. Dość szybko wyjrzy spoza nich Słońce, a wiatr stopniowo je rozwieje ponad bezkresnymi równinami południowej Słowacji. W międzyczasie upada temat Wiednia. Plan na dziś to po prostu Bratysława. Dalej wieje, tym razem z zachodu, dodatkowe 70+km, nie mam siły, po prostu brak mi ambicji. Mam też co chwila powracający kryzys związany z bólem dłoni od kiery. Na szosówce zrobiłem w tym raptem 3,5tys km i pewnie dlatego tak, brak przyzwyczajenia do barana. Zmiany chwytów co pół minuty nie pomagają, jak bolało tak dalej boli. Tankuję się energolem i bagetą na małym Slovnafcie, tym co zawsze. Aby tylko dotrzeć do McDonalda w Trnavie. Na horyzoncie na wschodzie majaczą już chłodnie kominowe elektrowni atomowej, to znak że do celu już blisko. W Trnacie jestem o poranku, i mój chwilowy plan na teraz to McDonald :) Dwa hamburgerki z omletem i boczkiem. Mniam :) Z Trnavy wychodzę na przedostatnią prostą, do stolicy SK jakieś 50km. Przerwa w Macu pomogła nie tylko na głód, ale i też na dłonie :) Odpoczęły i chwilowo nie bolą. Ostanie km to już jazda niemal jednym ciągiem, na autopilocie, na tempomacie, jak zwał tak zwał. W międzyczasie podejmuję bowiem decyzję, że wracam pociągiem dziś, o 15.58. Następne sensowne połączenie jutro o 6 rano – tym pociągiem wracam zwykle do domu. Do Bratysławy dotrę bowiem koło południa, nie mam siły na 18h zwiedzania miasta. Z jednej strony będę za wsześnie, z drugiej za późno. Bo za wiele nie pozwiedzam za te 4h. W zasadzie to plan mam taki: jak najszybciej dojechać do Bratysławy –> szybka kąpiel w Złotych Piaskach ew. Vajnorach –> przebierka w czyste ciuchy –> zakupy –> hlavna stanica –> pociąg. I kilka byle jakich fotek po drodze. Senec mijam tranzytem, zdjęć brak. Ostatnie 20km. Widać już wieżę TV na wzgórzu Kamzik. Zaraz potem dobrze mi znane zielone jeziorka przy drodze. Do stolicy SK docieram o godz. 12 minut 38. Szybka fotka tablicy, i siup na Vajnory (jezioro). Będzie bliżej niż na Zlate Pesky (zalew po drugiej stronie drogi). Chlup do wody. Trochu zimna ale nie ma tragedii. Ekspresowa przebierka w czyste ubrania. Jest koło 13tej, do pociągu niecałe 3h. Kurs na hlavną stanicę. W zasadzie jadę prawie że na pamięć. Bratysławę znam dość dobrze, często tu bywam. Jakieś tam szybkie fotki tylko przy okazji, po drodze. Na dworcu jestem po 14tej, prawie 2h czasu żeby coś zjeść, kupić bilety itp. Powrót dwoma pociągami, przesiadka w Brzecławie. Powrót w zasadzie zaczyna komplikować się już tutaj, choć jeszcze nie zdaję sobie wtedy z tego sprawy. Pociąg przyjeżdża opóźniony o jakieś 15 minut. Mniej więcej tyle ile czasu jest na przesiadkę w Brzecławiu. Myślę sobie że nawet jak mój pociąg się spóźni to ten drugi poczeka, na pewno są skomunikowane (yhy). Nerwowo obserwuję pozycję GPS obu pociągu w specjalnej apce. Początkowo idą dość równo w stronę Brzecławia. Po chwili jednak ten którym jadę zaczyna mocno odstawać. Jestem gdzieś w Kutach, czyli zaraz przed czeską granicą. Drugi pociąg już stoi na stacji w Brzecławiu. Nadchodzi 7.16 (godzina odjazdu), 17.17, 17.18… I sku*wiel odjeżdża!!!
*&%(**&^%^
No nie poczekał je*anych 10 minut. Nie było skomunikowania. Tak więc jest sobota, godzina 17.30, a ja jestem w totalnej dupie. W Brzecławiu, małym miasteczku na południu Czech, niedaleko Austriackiej granicy. Badam w wyszukiwarce pociągów inne możliwości powrotu. Kupuję nawet w apce bilet na inny międzynarodowy, do Katowic, odjazd 19.10. Jednak nie ma możliwości przewozu roweru – miejsca wyczerpane. Idę do kasy, tam też się nie dokupić. Co robić? Wsiadać na przypale i jakoś to będzie? (&*%%$(* Zwracam ten cholerny bilet przez neta, nawet nie wiem czy mi przyszły pieniądze za niego. Są inne pociągi w nocy, tzw. Euronighty, sypialne. Ale w nich o przewozie roweru można zapomnieć. To jest ten jeden jedyny typ pociągów, w których roweru kategorycznie przewieźć się nie da. Myślałem nawet o patencie jaki stosowałem przed laty, tj. rozebrać rower na kilka części, owijać workami na śmieci, taśmą i przewieźć jako bagaż. Ale nie mam worków, nie mam taśmy, nie ma otwartych sklepów i nie mam siły na takie akcje. Różne inne pomysły mi chodzą po głowie, burza mózgów, w zasadzie to jednego mózgu. Intensywność procesów myślowych zachodzących w mojej głowie jest jednak tak duża, że 3 osoby można by nimi obdzielić, i każda by intensywnie myślała. Najgorszy scenariuysz – kibluję w tym Brzecławiu do rana, na następy Eurocity do Krk/Katowic. Rozważam opcję podjechania do innego miasta rowerem, i stamtąd pociąg. Brno, Żlin a może jakieś inne miasto? Dystanse rzędu 60-80km, więcej raczej nie biorę pod uwagę. Szukam pociągów odjeżdżających z tych innych miast, ale to bez sensu. Kolejna próba walki z wyszukiwarką, i EUREKA! Wpadam na pomysł, że będę przybliżał się w stronę polskiej granicy, w stronę domu za pomocą pociągów regionalnych! W nich nie ma żadnych rezerwacji, rower można przewieść bez problemu. Jest po 18, czyli jeszcze nie noc, i sporo regio jeszcze jeździ. Nawet wyskoczył mi w apce plan jazdy czterema regio, z 3 przesiadkami. Teoretycznie przed północą można nimi dotrzeć do Buhumina, czyli pod Polską granicę! Ale nie wiem czy ten plan jest dobry, czas na te przesiadki to znowu kilka-kilkanaście min. No nic, na razie pędzę z powrotem na ten dworzec, i wpadam kilka minut przed odjazdem do pierwszego regio z listy, do Prerova. Nowiutki EZT, przemiła czeska konduktorka pomaga mi kupić bilet w automacie w środku. Po tych wszystkich kurwach i wkurwach chwilowo jestem dobrej myśli :) Przybliżam się w stronę Polski, i to całkiem sprawnie, bo pociąg pędzi nawet pod 150km/h :) Oczywiście nie oglądam widoków za oknem, cały czas główka pracuje, telefon mi zaraz wybuchnie. Wstępny plan powrotu tymi 4 regio mam, ale kombinuję dalej. Szukam generalnie pociągów które przybliżać mnie będą w stronę Polski, ale nie odbijać gdzieś w bok typu Ołomuniec. Analizuję kolejne miasta – pod kątem, co będzie gdy kolejny pociąg ucieknie, czy są, a jeśli tak to ile, kolejne pociągi stamtąd tego wieczora. Stanęło na tym, że z Prerova podjadę kawałek kolejnym regio do Hranic na Morave. W Prerovie jestem 20.22, przeskakuję do drugiego pociągu, odjazd 20.30. Pociąg bliźniaczo podobny, lśniący nowością EZT. Ale obsługa w nim jakże inna. Nie mam biletu, nie kupiłem przez apkę, bo mam dość zmarnowanych biletów, żeby mi znowu pieniądze nie przepadły. Szukam automatu w pociągu, ale nie ma. Lecę zatem do konduktora że chce kupić listok na siebie i na kolo (rower po czesku). A ten z ryjem do mnie że jest pokładnica (chyba kasa biletowa?) na dworcu. No kurwa wiem że jest ale jest 20.27 a odjazd za 3 minuty. Naprawdę nie ma możliwości kupienia jebanego bileta u konduktora w pociągu? Muszę sprawdzić ten temat, bo to druga taka sytuacja w tym roku że mnie odsyłają do kasy na dworcu. Wydupcam z tego pociągu, już wiem nic z tego nie będzie. Ale! Na tablicy odjazdów znajduję interesującą opcję! 20.40, Regiojet do Bohumina!!! To chyba ten opóźniony z 20.25, bo w wyszukiwarce nie znalazłem tej pozycji wcześniej. Pędzę do kasy kupić bilet. Zapłaciłem za siebie i za rower, ale patrzę a na bilecie nie ma biletu na rower. 3 minuty przed odjazdem podbiega do mnie kasjer, i przeprasza że zapomniał, i daje mi do ręki 50 koron, żebym dokupił bilet na kolo u konduktora. Pakuję się do pociągu, ciekawy skład, trochę stary, wagonowy, z bufetem, gazetami do poczytania itp. Tu znowu dla odmiany konduktor miły, bez problemu dokupuję bilet na rower. Jadę. Udało się :) Znów sprawnie przybliżam się do polskiej granicy. W Bohuminie będę dużo wcześniej niż w tym pierwszym planie z 4x regio, bo około 21.30! Kolejna burza w mózgu, kolejne poszukiwania. Patrzę na radar z pociągami i są pewne szanse że tym Regiojetem w Bohuminie dogonię ten pierwszy pociąg, EC do Katowic (ten który odjeżdżał z Brzecławia 19.10, ale nie było miejsc na rowery). Patrzę bowiem na apkę Intercity, i od Bohumina miejsc na rowery już jest w nim dużo wolnych. A może poczeka ten EC na Regiojeta, może są skomunikowane? Dotarł bym nim do Katowic po 23, pozwiedzał sobie miasto, i pierwszym porannym regio wrócił do Krk. Dupa tam. EC mi odjeżdża na GPSie, już po wszystkim. Tak że już nie jestem w ciemnej dupie, tylko w dupie :) Bohumin, miasto kilka km od polskiej granicy, godzina – dochodzi 22ga. Pierwsze pociągi którymi można wyruszyć stąd w stronę PL raczej nad ranem. (są te wspomniane Euronighty, ale z rowerem tam nie wsiądę). Jest jeszcze jedna szansa. Niewielka ale jest. Na tablicy odjazdów widnieje Leo Express do Krakowa! Planowo 21.30 ale przez megafony mówią że opóźniony chyba 70 minut. W ogóle tych Leo Expresów więcej stąd jeździ do Krk, będą jeszcze kolejne tej nocy. Nie widziałem ich na wyszukiwarce pociągów. Pokładnice (kasy) zamknięte, próbuję kupić bilet przez @, ale lipa, przy każdym z tych pociągów wyświetla się komunikat, że albo nie przewozi rowerów, albo wszystkie miejsca zajęte. Mam zatem plan taki, że podjadę z tego Bogumina rowerem do jakiegoś miasta w PL. Może do Rybnika? 30+ km. Ale patrzę że najbliższe miasto z którego jedzie coś w stronę górnego Śląska, to Wodzisław Śl. Raptem 20km z Bogumina. Stamtąm jest regio Kolei Śląskich o 4.20 do Katowic. Wskakuję zatem na rower, przez Stary Bogumin, starym mostem na Odrze opuszczam Czeską ziemię. W Orlenie na Chałupkach tankuję się energolem i dwoma hot-dogami. Wskakuję na krajową 78kę. Noc jest chłodna. Raptem ze 12 stopni. Jakże odmienna od poprzedniej tropikalnej nocy na południowej Słowacji! Jest koło 23ciej. O tej porze powinienem być już w domu, i kłaść się do wyra. A ja jadę zimną nocą na tym jebanym rowerze przez jakieś śląskie zadupia i marznę. Mam też lekkie halucynacje – różne przedmioty, słupy, drzewa kosze na śmieci itp. przypominają mi postacie i zwierzęta. W ogóle się tym jednak nie przejmuję, to standard. Druga nieprzespana noc w trasie często daje takie atrakcje, miałem to wiele razy, ultrakolarze też mają często halucynacje. W oddali na horyzoncie majaczą czerwone światła kominów elektrowni i fabryk - Górny Śląsk. W sumie to już nie jestem wkurwiony tylko mi się to podoba :) Przygoda jak za starych dobrych czasów. Druga nieprzespana noc w trasie, zimno, halucynacje, uciekające pociągi, kolejne puchy energola… Znam to dobrze :) Kiedyś to było, kiedyś to się jeździło :) Tymczasem coraz bardziej pagórkowatą szosą docieram do Wodzisławia. Dobrze że wziąłem długie spodnie na przebranie, przydadzą się. Jest północ, do odjazdu 4 godziny. Muszę te 4 godziny jakoś tu przekiblować, nie zamarznąć itp. Na przedmieściach jest McDonald ale chyba właśnie go zamykają. Nie jestem bardzo głodny, na razie jadę obadać dworzec. Stary, pięknie odremontowany ceglany budynek. Z przeszklono – ceglaną dobudówką, z windą i klatką schodową. Perony też nowiutkie, a przy nich stoi już nowiutki biało-niebieski Impuls (EZT), który zawiezie mnie do Katowic. Właściwie to dwa obok siebie stoją, więc jeden z nich. Niestety oczywiście zamknięte, nie ogrzeję się w środku. Poczekalnia na dworcu też zamknięta, otwierają o 5.00… Ależ to cieszy oko, taka wstająca z ruin kolej w peryferyjnych małych miasteczkach, w Polsce „B”. Ta jedna tylko rzecz mi nie pasuje, to różni tą moją dzisiejszą nocną przygodę z przygodami sprzed lat. Dawniej szwędałem się nocą po zasyfiałych, zardzewiałych obszczanych dworcach, a nie takich pięknych jak ten. Wracałem starymi „kiblami” a nie Impulsami. Na razie nic tu po mnie, jadę pozwiedzać miasto. Pusty i senny Wodzisław (z małymi wyjątkami), zagubiony wśród dębowych lasów, na zadupiach przy południowej granicy. Obadałem rynek, a potem przekimałem się chwilę na ławce koło jakiegoś pomnika. Ubrane dwie kurki i jeasny, ale dalej zimmmmnoo. Trochę jadę, trochę prowadzę rower (spacerkiem się tak nie marznie). JEST OTWARTY KEBAB! A ZARAZ OBOK DRUGI!!! Kupuję małego boxa. W smaku średni, ale da się zjeść. Tzn. dało by się zjeść, gdyby nie był tak ogromny (a kupiłem mały!). Do środka wpada też wesoła rozwrzeszczana ekipa ze stuningowanej starej BMKi z wielkim napisem MARLBORO na tylnej szybie. To jest właśnie ten „mały wyjątek” w śpiącym mieście ;) No cóż młodzież w małych miasteczkach nie ma wiele możliwości nocnego imprezowania. Mają w całym mieście w nocy dwa otwarte kebaby i dwie stacje benzynowe, i tyle. To bawią się tak jak mogą :) Dopiero trzecia dochodzi, jeszcze godzina szwendania się, marznięcia i halucynacji. Jadę jeszcze raz na dworzec, spaceruję po peronach. Kupuję bilet przez neta. Pijany kulawy chłop mnie zaczepia, jest mocno „zmęczony”. Pyta gdzie tu jest stacja benzynowa żeby się napić. Pytam czy chodzi o alkohol, ale nie. Chodzi o piwo ;) No to mu znajduję CircleK na mapie i mówi gdzie iść. Ja też idę na stację , ale inną, na Orlen, i kupuję, nie piwo a jeszcze jednego energola, żeby dotrwać. Dochodzi 4ta czekam na tym peronie razem z 3 innymi podróżnymi. OTWIERAĆ TEN EBANY POCIĄG, ZIMNO I SPAĆ SIĘ CHCE. Ledwo stoję, a ławki mokre od rosy. 4.00 wreszcie cieć pilnujący zestawu wychodzi ze środka i otwiera drzwi. Siadam, łeb opieram na ręce, rękę opieram na rowerze i idę spać, nara. Budzi mnie konduktorka do kontroli. Za oknami ciągle ciemna noc. Dalej idę spać. Budzę się przed Katowicami. Zaczyna świtać. I już wiem że ucieknie mi jeszcze jeden pociąg :) W Kato przyjazd miał być 5.44. Regio do Krakowa o 5.48, i to taki fajny regio, którym dojadę nie tylko na Krk Głowny, ale na Prokocim, prawie pod sam dom. No i znowu w pizdu, i wylądował, i cały plan w pizdu. Opóźnienie 8 minut złapaliśmy, skomunikowania oczywiście brak, bo po co. Regio do Krk odjechał. Sprawdzam na apce jakiś IC, miejsca zajęte. Ale jest TLK! Znad morza do Krk. Odjazd 6.13. Tu są wolne miejsca! Tym pojadę. Na dworcu kupuję energola za 10zł i pączka za 10zł :D Nadjeżdża dłuuuugachny TLK, pakuję się do środka i idę spać. Budzę się w Krakowie, przed dworcem głównym. Jest 7.30. Zaczyna się gorąca, piękna niedziela a ja turlam się powoli do domu i kończę swoją niesamowitą rowerowo-kolejową przygodę :) Albo raczej kolejowo-rowerową :D W domu o 8.15. Czyli circa 10 godzin później niż pierwotnie planowałem. A powrót pociągami zajął mi 16h zamiast 6h. Ile pieniędzy więcej wydałem? Nie wiem, i nie wiem czy chcę to liczyć. Część niewykorzystanych biletów udało się pozwracać (te przez apki) a część nie (te kupione w kasie w Bratysławie).

Przygoda jak za starych dobrych czasów, gdy się jechało dwie noce pod rząd w trasie :) Dawno nie miałem takich halucynacji drugiej nocy :) Z wniosków:
- nie można ufać w połączenia z przesiadkami, lepiej poczekać na bezpośredni pociąg
- trzeba było jechać rowerem do Rybnika, raptem 30km zamiast 20, a byłbym w nocy w dużym fajnym mieście, z większą ilością miejsc do ogrzania się i do pozwiedzania
- wyszukiwarka połączeń kolejowych której używam nie pokazuje wszystkich pociagów, jest dużo więcej pociągów Leo Express / Regiojet.

5.15 (pt) - 8.15 (ndz)

Wawa 2 (Defilada!!!)

https://photos.app.goo.gl/Bq997n2NMo3nQzuW7

https://connect.garmin.com/app/activity/24014947850
(plus dojazd/powrót z dworca 20km, plus prawie 70km nakręcone po Wawie!)

W tym roku postawiłem udać się pierwszy raz na defiladę z okazji Święta Wojska Polskiego, w Warszawie. Do tej pory zawsze jakoś nie było okazji albo o niej zapominałem. Raz tylko, w ’24 widziałem nocne próby do defilady. W tym roku się uda być, wolne od pracy mogę sobie zrobić w każdy dzień. Do tego piękna pogoda 30+ stopni. Z tygodniowym wyprzedzeniem kupuję bilety PKP. Kupić bilet na trasę Wawa-Krk to nie takie hop-siup, w wakacje pociągi są nabite po dach i brakuje miejsc.

Jak zwykle podjadę sobie pociągiem do Radomia, tak aby od razu wylądować na spalonej Słońcem, mazowieckiej patelni :) Ma to płaskie Mazowsze jakiś swój urok, też je lubię. Pociąg odjazd 8.30, przyjazd planowo 12.30. Oczywiście jest opóźnionko, w Radomiu koło 13tej. Zwiedzam przejazdem Radom i wylatuję na północ główną dwupasmówką. Pomimo dużego ruchu jedzie się fajnie, jest szerokie pobocze lub równoległe boczne dróżki. Kawałek za Radomiem dociągiam do S7ki. Oczywiście Eską nie pojadę (choć są kolarze co tak jeżdżą ;) ). Po obu stronach drogi ciągną się boczne drogi techniczne, ruchu lokalnego. Jak zawsze będę sobie nimi powoli ciągnął w stronę stolicy. Po drodze fajny odcinek gdzie Eska przebiega wśród starych, OGROMNYCH sosen. Fajnie że ich nie wycięli, jakoś się dało je zostawić. Co jakiś czas odbija się bocznymi drogami dalej na bok od S7ki, taki odcinek jest np. w Suchej. Tu przejazd piękną aleją obsadzoną wielkimi kasztanowcami. W dość urokliwych Białobrzegach jak zawsze wciągam kebaba tam gdzie zawsze. Jest i fotka z Grójca, ze słynnym pomnikiem jabłuszka oraz starymi wierzbami na rynku. Ta część Mazowsza tonie bowiem w sadach owocowych. Co i rusz przejeżdża się pośród hektarów małych drzewek, z coraz to dorodniejszymi owocami – połowa sierpnia. Upalny dzień powoli kończy się, wieczory są coraz chłodniejsze. W Tarczynie chwilę przed zachodem Słońca, zaliczyłem tu tylko Biedronkę, żeby zrobić zakupy. Ostatnie km do Janek dociągam DW 778. Tablicę WARSZAWA osiągam przed 22gą. Plan mam taki że poszwendam się w nocy i rano po mieście, pozwiedzam coś, a potem zarezerwuję sobie dogodne miejsce do obserwacji defilady. Zwiedzam chyba to co zawsze, Śródmieście, Solec, Powiśle, Mariensztat… Warszawa zawsze mi imponuje, tu wszystko jest takie wielkie, ogromne, wspaniałe… Te 200m szklane wieże, szerokie aleje, ogromne kilkusetmetrowe mosty, wielka Wisła… No jest co zwiedzać. Nowy dzień wstaje koło 5tej. Wciągam kultową zapiekanę u Lussy, poprawiam bułką z pieczarkami. Wpadłem na świetny pomysł, aby TERAZ, rano dokonać ablucji. Teraz, a nie po defiladzie. Ablucji czyli umycia się mokrymi chustkami i przebrania w krzaczorach po drugiej stronie Wisły. Po defiladzie bym nie zdążył. Ulice powygradzane, wszędzie policja, wojsko, barierki, nie tak łatwo się przemieszczać po mieście. O 9.30 zajmuję strategiczny punkt obserwacyjny. Na skarpie, przy Wisłostradzie, pod jednym jedynym drzewem :) Strategicznie też bardzo mało piję, żeby nie chciało mi się sikać. Defilada o 12tej a ile potrwa to nie wiadomo. Miejscówka jak się potem okaże GENIALNA. Większość ludzi będzie się smażyć na trawniku (będą 32-33 stopnie), a garstka, w tym ja ma przyjemny cień. Próby już trwają, raz-dwa-trzy próba mikrofonu. A właściwa część defilady startuje koło 11.30. Czego tam nie było…
- transmisja przemówienia Tuska z Gdańska (mogli sobie darować, pierdolił trzy po trzy)
- wprowadzenie Polskiej flagi
- hymn Polski
- salwa honorowa
- kultowe CZOŁEM ŻOŁNIERZE Nawrockiego
- nominacje generalskie, admiralskie
- transmisja z defilady okrętów z Trójmiasta (na telebimach)
- Lotnicza część defilady – w tym m.in. Apache, F16, F35, latające cysterny… No ogromne wrażenie, większość typów samolotów leciała po 4 sztuki w formacji. Gdy leciały F35 niebo nad Warszawą zagrzmiało ;)
Potem może i podniosłe, może i mądre (a może nie) przemówienia prezydenta i Kosiniaka, ale naprawdę za długie, niepotrzebne w takich warunkach i ciężkie do wystania/wysiedzenia w tym upale. Tak przez widzów jak i żołnierzy. 33 stopnie a Ci pierdolą przez 45 minut… Ludzie mieli dość. Część widowni poszła i nie doczekała najciekawszej części defilady, czyli przejazdu pojazdów kołowych/gąsienicowych. Ja pomimo że stałem w cieniu też już miałem dość. Postawiłem sobie jednak za cel dotrwać do tego co najciekawsze, czyli czołgów i innych wozów gąsienicowych, które będą na samym końcu. I tak też zrobiłem, przejechał OGROM sprzętu kołowego, pojechały pierwsze gąsienicowe potwory. Znowu zagrzmiało, tym razem z dołu, nie z góry ;) Borsuki, K2, Abramsy… I zacząłem powoli się zbierać, jakbym stał do końca to utknąłbym w tłumie przy wyjściu. Ominęły mnie chyba tylko Leopardy, Kraby i K9. Jest 14.30, pociąg o 16tej, muszę dotrzeć na dworzec, coś zjeść, znaleźć peron… Powrót do Krk bez przygód, nawet klima działała w pociągu. W Krakowie po 20tej.

Udana wycieczka, defilada zaliczona. Choć trochę za dużo szczęścia naraz, było po prostu za długo. Od 9.30 do 14.30 to jest 5 godzin. Następnym razem trzeba przyjść trochę później, np. 10.30. Choć nie wiem czy nie większe wrażenia są przy próbach do defilady. Kiedy można posłuchać ryku silnika Leoparda z odległości 3 metrów :)

7.30 (pt) - 22.00 (sb)

Leniwa niedzielna przejażdżka

Najkrótsza z trzech przepraw promowych na Wiśle na zachód od Krakowa

https://photos.app.goo.gl/2zqfcuPMCUAcUUik7

https://connect.garmin.com/app/activity/23928869135

Taka tam leniwa niedzielna przejażdżka po okolicy wyszła. Pierwotnie myślałem o jakimś Turbaczu, ale gdzie tam. Boli lewy kulas plus ogólne zmęczenie, ino na tyle wystarczyło mi dziś ambicji. Co nie znaczy że nie zdobyłem dziś żadnych górskich szczytów, bo jeden był ;) Za Tyńcem mianowicie, w miejscu gdzie nowo wybudowana droga podcina zbocze góry, wspiąłem się na szczyt Grodzisko (280m n.p.m.) Od jakiegoś czasu kusił mnie ten zielony szlak pnący się strrrromo do góry :) Dziś wreszcie się zmobilizowałem i wtaszczyłem tam rower, i siebie do góry bardzo stromą ścieżką. Nie było łatwo. Cały szczyt porośnięty jest brzozowo-liściastym lasem. Poza widokami na Wisłę prześwitującą spośród drzew, oraz na śmigających dołem rowerzystów, nie ma tu nic ciekawego. Od szczytu zielony szlak jest już dla odmiany tak gładki i prosty, że da się nim jechać nawet na szosówce. Szlakiem zjeżdża się do szosy Tyniec-Skawina. Jak teraz patrzę na mapę to tam jest lasek i zielony szlak idzie dalej, jest jeszcze kilka kolejnych wzgórz do zdobycia. Muszę się tam kiedyś wybrać na MTB. Potem poleciałem na zachód wzdłuż Wisły, zmieniając co chwila brzeg rzeki. Głównie za pomocą promów :) Fajna sprawa te promy. A przepłynąłem się dziś wszystkimi trzema (bilety 1-1,5zł), plus przejechałem stopniem wodnym Łączany. Zjadłem pizzę w ulubionej Żabce w Łączanach, i potoczyłem się w stronę Krakowa już północną stroną Wisły. Wieczorem poszwendałem się trochę po mieście. Piękna słoneczna, acz nie upalna pogoda. Ślady upałów widać za to w przyrodzie! Niski poziom Wisły, oraz pożółkłe liście na drzewach! Na początku sierpnia! A topole to już w ogóle lecą z liści konkretnie. Jak we wrześniu.

8.35 - 23.25

Uppppalna przejażdżka :)

Znów krakowski Balaton ;)

https://photos.app.goo.gl/wf6mnsLfQggsBmJ47

https://connect.garmin.com/app/activity/23867951718

Upały wracają!!! I to jakie! Pierwsze prognozy mówiły o nawet 40 stopniach w Krk, potem zmienili na 39. Ostatecznie dziś będzie 38 stopni. Też fajnie, choć mogło by być więcej. Chętnie sprawdziłbym swój organizm w 40 albo i 42 stopniach :) A do sprawdzania organizmu to jakaś taka przejażdżka tylko rzecz jasna, wkoło komina. Wyruszam 8.30. Rzut oka na Zakrzówek, i wskakuję na WTRkę. Polecę nią na Tyniec, a potem zmienię szlak na Velo Łączany, wzdłuż Kanału Łączańskiego. Tradycyjnie już łapię kapcia na przodzie, jakiś miniaturowy kolec roślinny przebił mi oponę… Wymiana dętki w cieniu lasu poszła raz dwa. Który to już kapeć? Piąty czy dziesiąty w czasie ostatniego miesiąca? W kultowej Żabce w Łączanach wciągam pizzę. No gorąco jest, ale liczyłem na coś więcej szczerze mówiąc. Szczerze mówiąc to 38 stopni nijak się ma do 38 stopni na końcówce trasy do Budapesztu. Zresztą wtedy w Słońcu miałem na liczniku 50 stopni, dziś w Słońcu mam tylko 45. Upały w Polsce jednak nie umywają się do upałów na Węgrzech. Dociągam do Przewozu, i ostatnim promem przeprawię się na drugi brzeg Wisły. Ostatnim w sensie, że jest to ostatni z trzech promów na Wiśle licząc od Krakowa, następny jest już most na szosie wojewódzkiej na wysokości Zatora. Dalej na zachód się nie zapuszczam, bo mam w planach dziś kąpiel – albo w Kryspinowie, albo w Bagrach. Po drugiej stronie rzeki wspinaczka na wzgórze, na szczęście w cieniu lasu. Kawałek szosą wojewódzką a potem jeszcze raz na wzgórza z których widać już zieloną kopułę Lasu Wolskiego oraz wystającą spośród niej sylwetkę klasztoru na Bielanach. Najpierw postanawiam jednak obadać zalew w Kryspinowie, oraz sąsiedni mniejszy zalew Budzyński. Tłumy ludzi, płatny wstęp, nie wiadomo czy można z rowerem wejść, no to jednak nie dla mnie. Wykąpię się wieczorem w Bagrach. Objechałem zatem tylko zalew terenową drogą, trochę gravelovania na szosce nie zaszkodzi ;) Zjechałem do Piekar, przekimałem się w krzakach przy brzegu Wisły, i gdy dzień miał się powoli ku końcowi przeturlałem się przez miasto w stronę Bagrów. Wieczorna kąpiel w Bagrach, taka koło 21szej no coś wspaniałego :) Ludzie już się zbierają na chatę, coraz luźniej na plaży a woda ciągle przyjemna, ciepło-chłodna :) Szkoda że nie umiem pływać. Zatem popluskałem się tylko w bezpiecznej odległości, nie przekraczając drugiej linii boi. Po ochłodzie jeszcze nocna rundka po mieście i piwko w parku i tak minęła mi ta rowerowa rekreacja w najbardziej upalny (do tej pory) dzień 2026 roku :) Wypiłem jakieś 10-11l płynów podczas tej trasy.

8.35 - 0.05

Szczyt sierpień (zbiorówka) cz. II/II

Prokocimski Balaton, czyli Bagry ;)

Szczyt sierpień (zbiorówka) cz. I/II

Dostawy na północne rubieże miasta :)

https://photos.app.goo.gl/84AeMzMA1FcvZPf87

3.08 ~77,0km Upalna (35'C) i owocna dniówka na Uber, zjebany licznik i zakup nowego licznika w Lidlu za 25zł. Biorę szybko z półki, nie patrzę nawet co to dokładnie jest. Potem okazuje się że kupiłem licznik bezprzewodowy za 25zł... Pierwszy bezprzewodowy licznik w życiu :D No zobaczymy co z tego będzie.
4.08 52,2km Lekka dniówka głównie na Uber, dziś upał tak pod 37'C. Nie szła robota, za po poszła mi kolejna dętka :D Tym razem na przodzie, chyba na łatce, pewnie od upału. No to kurs na Deca po nową dętkę xD
6.08 77,3km Ładna dniówka w końcówce upałów. Takie fala upałów zawsze kończą się przejściem frontu burzowego, tak było i dziś. Niebo wyglądało bardzo nieciekawie, ale ostatecznie burze przeszły bokiem, przez Wieliczkę, ominęły centrum Krk.
7.08 66,8km Po deszczach kończących falę upałów dniówka na U/W/B. Ochłodzonko.
8.08 57,8km Leniwa dniówka na U/W/B/S. Ale mnie dziś wkurwił Stuart, zamówienie z KFC 46zł przepadło, tj. musiałem sobie za nie zapłacić i potem zjeść. Nie lubię tej aplikacji, tu support nie istnieje, jak coś pójdzie nie tak płacisz ze swoich za uszkodzone zamówienie albo pomyłkę. Dlatego nie wożę na Stuart drogich zamówień.
10.08 78,1km Lekki (30'C) upał, dniówka również lekka gdyż dziś na tapecie był zakup wtyczek do prodiża oraz wieczorna kąpiel w Bagrach :) Ta zaległa, z wczoraj ;)
11.08 65,3km Pogodny ciepły dzień, wieczór chłodny. U/W/B. Ale liście lecą z topoli po tych upałach, a i inne drzewa podsychają i żółkną. Jak we wrześniu!!!
12.08 93,4km Ale szalona dniwóka :) Kurs (Uber) na Niepołomice za 43zł (+napiwek 19zł). Powrót do Krk oczywiście na pusto, ale i tak się opłacało :) U/W/B/S. Dzień pogodny i ciepły, a wieczór chłodny, prawie zimny.
16.08 109,8km Co za zwariowana dniówka :) Prawie 3 stówki zarobione na Uber/Stuart! Śmigałem sobie do 19tej. Jako że może to być ostatni taki upalny dzień w tym roku, zaliczyłem kąpiel w Bagrach. Coś tam szły jakieś opady, ale ino pokropiło, a zachód Słońca piękny. A potem śmigane jeszcze do północy. Uber zaczął zapodawać kursami po kilka dych, na jeden się skusiłem.
17.08 65,4km Dziś śmigane na U/S, poza miasto, Wieliczka i Brzegi! Stuart tam ładne kursy zapodaje gdy mnożnik jest np. 3.0 :) Dziś szła już konkretna burza. Prawie zdążyłem, dosłownie 5 minut jechałem w rosnącej ulewie, jak przyjechałem na chatę to walnęło już nieźle. Ale wszystko pożółkłe, zasuszone, drzewa z liści lecą. Połowa sierpnia a krajobrazy zielono-żółte jak w połowie września! Efekt suszy.
18.08 68,2km Chłodny dzień U/S/B. Dziś po Krk, nie Wieliczka. Wieczór jeszcze chłodniejszy.
19.08 ~77,0km(???) Kurwa zresetował mi się licznik... I ile ja mam teraz wpisać km? Wpiszę 77, pewnie nie pomylę się więcej niż o kilka... Ciepła i pogodna dniówka na U/S. Nie kleiła się robota, ale coś tam wymęczyłem.
20.08 59,1km Jednak jeszcze jeden dzień upału, coś koło 30 stopni. Upał jednak brutalnie zakończył front atmosferyczny z opadami deszczu. Skrócił mi też dniówkę ten front... Kilka kursów na Uber ino.
21.08 78,7km Najpierw trochę po Wieliczce (Glovo/Uber) potem deszczyk i trochę po Krk (Uber). Wkurwiający dzień, m.in. dostałem mandat 50zł za jazdę po "drodze na pieszych" 
22.08 72,3km Znów Wieliczka+Krk. Po wichrzastej nocy chłodny dzień. Znalazłem 50zł na trawniku!!! No nie do wiary, to już jest interwencja Boska.
23.08 70,4km Chłodny acz pogodny dzień. Udało mi się zlikwidować trzeszczenie w rowerze, problemem były zasyfione piachem stery. Uber.
24.08 74,9km Dziś znów Uber. Leniwa dniówka po Krk, wycieczka pod północną obwodnicę Krk (ładne widoki!), zakupy w M1 itp. Coraz chłodniejsze wieczory, piwko wieczorami w parku wchodzi coraz gorzej.
26.08 89,7km Dniówka na U/S, ładna pogoda, najpierw Wieliczka, potem Krk, m.in. Kliny
27.08 50,2km Dziś pół dniówki na Uber, bo jutro trasa. 25 stopni, trochę po Wieliczce i okolicach.
31.08 97,2km Fajna dniówka na Uber. Najpierw po zadupoach, Półłanki, Śliwiaka, Złocień, Bagry itp., potem trochę Krk a wieczorem fajny strzał za 40zł z McDonalda Wieliczka :) 30 stopni, burze miały być ale ostatecznie przeszły bokiem.